|
Georgian Railway is an important part of the Euro-Asian Transportation Corridor that links Europe with Central Asia.The concept of a rail-link between the two continents originates back to the 1830-ies. Construction of the railway magistrals of Black and the Caspian Seas began in 1865. In 1871 the railway operation on Poti- Kvirila (present Zestafoni) part was launched. On October 10th, in 1872, first passenger train arrived from Poti to Tbilisi. This date is regarded to be the birthday of Georgian Railway.
Construction of the Georgian Railway obtained high speed from the very beginning. The following railway forks were built: Rioni-Kutaisi (1877), Samtredia-Batumi (1883), Rioni-Tkibuli (1887) and Zestafoni-Chiatura (1895). On September 16th, 1890, the construction of a double track Tsipa tunnel was completed. For that period the tunnel was among the other unique constructions.
Outstanding Georgian public figure Niko Nikoladze played significant role in the construction of the railway in Transcaucasia. For participation in the construction of Poti-Tbilisi railway, Niko Nikoladze was awarded with the "Gold badge” railway-man.
Tbilisi-Baku railway line belongs to the second stage of the construction of Georgian Railway. This line was put into operation in 1883 and the transportation of Azerbaijan oil through Batumi Port to the world market began. In 1899, the railway connection between Georgia and Armenia was established.
Borjomi Gorge has always been the matter of great interest, with resort conditions and the world famous mineral water "Borjomi". For the purpose of commercial benefit of natural riches, the Russian royal family of Romanovs began construction of Khashuri-Borjomi railway line in 1894.
Construction of a narrow-gauge line began in 1897 and because of the difficult environmental conditions, lasted for four years. Since January 1902, the first "Kukushka” train passed Borjomi-Bakuriani narrow-gauge line. Since then the "Kukushka” serves tourists and the fans of skiing. For the movement to high-mountainous areas, a steam engine of "Porter" type was brought from England. Cars of open type were added to the train, which were framed only by handrails. Since 1967, the small-steam engine was replaced by an electric engine.
The bridge which connects Tsaghveri to Tsemi by Borzhomi-Bakuriani railway line, was designed by the French engineer Alexandre Gustave Eiffel under the order of the Romanovs. The construction was brought to Georgia and installed on the river Tsemistskali in 1902.
Kakheti railway line, the construction of which was completed in 1915, passed through the regions popular with making outstanding Georgian wines: "Mukuzani", "Tsinandali", "Rkatsiteli", "Manavis Mtsvane" and etc.
In 1923, the first "Ferli" class steam engines were substituted by "F" and "SU" series steam engines.
As a result of electrification of Surami Pass, “С-10” class steam engines were substituted by "General Electric” engines, providing faster traveling.
In 1932 the first electric depot was constructed in Khashuri. The first Soviet electric “ВЛ-19” locomotive was tested here. Now this first steam engine stands on the pedestal at the station Khashuri.
One of the significant dates in the history of the Georgian railway is August 16th, 1932, when the first electric engine passed Surami Pass. Since then all railway lines were gradually transformed to electric traction. In November 1967, this process was completed - all lines of Georgian railway, including Borjomi-Bakuriani narrow-gauge, were electrified.
Since 1974 new and modern electric engine of “ВЛ-10” and “ВЛ-11” series appear in the railway, which were constructed in Tbilisi electric engine repair factory.
The rapid development of the leading industrial and agricultural branches, such as tea-growing, citrus-growing, gardening, wine-growing, was followed by new railway constructions: Natanebi-Ozurgeti (1924), Brotseula-Tskaltubo (1934), Senaki-Ingiri-Gali (1930), Gali-Ochamchire-Sokhumi (1938), Gori-Tskhinvali (1940).
On 31st of December, 1986, the construction of Marabda-Akhalkalaki new railway line was completed.
The epoch of communication, automating and telemechanics in the history of Georgian Railway goes back to 1946-1949. The automatic blockage switches and mounts electric centralizing systems, train and maneuvering radio communications.
The complicated geographical relief of Georgia motivated the construction of the artificial engineering buildings, which include more than 3,700 constructions. Total length of the Georgian Railway is 2,344, 2 km.
On April 12, 2012 Georgian Railway from Limited Liability Company wasreorganized to Joint-stock Company.
 |
| რკინიგზის ისტორია |
|
საქართველოს რკინიგზა ევრაზიის სატრანსპორტო დერეფნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილია, რომელიც უმოკლესი გზით ევროპას ცენტრალურ აზიასთან აკავშირებს.
ორი კონტინენტის ერთმანეთთან დაკავშირების იდეა ჯერ კიდევ XIX საუკუნის 30-იან წლებში გაჩნდა. ამიერკავკასიის სხვა ქვეყნებისაგან განსხვავებით, საქართველო პრივილეგირებულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. შავი და კასპიის ზღვების დამაკავშირებელი სარკინიგზო მაგისტრალის მშენებლობა 1865 წელს დაიწყო. პირველმა მატარებელმა, რომელიც დამზადებული იყო საფრანგეთში ,,ბონეფონდის” ქარხანაში(Ch. Bonnefond pres Paris), 1871 წელს გაიარა რკინიგზის მონაკვეთი ფოთი-ყვირილა (ამჟამად ზესტაფონი), ხოლო 1872 წლის 10 ოქტომბერს თბილისიდან ფოთში პირველი მატარებელი ჩავიდა. სწორედ ეს თარიღი ითვლება საქართველოს რკინიგზის ,,დაბადების დღედ”.
საქართველოს რკინიგზის მშენებლობა ჩქარი ტემპებით ხორციელდებოდა. იგება რკინიგზის მონაკვეთები: რიონი - ქუთაისი (1887 წ.), სამტრედია - ბათუმი (1883 წ.), რიონი - ტყიბული (1887 წ.) და ზესტაფონი - ჭიათურა (1895 წ.). წიფის ორლიანდაგიანი გვირაბის მშენებლობა, რომელიც დღესაც ერთ-ერთ უნიკალურ ნაგებობათა რიცხვს განეკუთვნება, 1890 წლის 16 სექტემბერს დასრულდა.
ამიერკავკასიაში რკინიგზის მშენებლობაში განსაკუთრებული წვლილი საქართველოს გამოჩენილმა საზოგადო მოღვაწემ ნიკო ნიკოლაძემ შეიტანა. ფოთი-თბილისის რკინიგზის მშენებლობის პროცესში შეტანილი წვლილისათვის ნიკო ნიკოლაძე რკინიგზელის ,,ოქროს სამკერდე ნიშნით” დაჯილდოვდა.
საქართველოს რკინიგზის მშენებლობის მეორე ეტაპს განეკუთვნება სარკინიგზო ხაზი თბილისი - ბაქო, რომელიც ასევე ევრაზიის დერეფნის ნაწილი იყო. რკინიგზის ხაზი თბილისი - ბაქო ექსპლუატაციაში 1883 წელს შევიდა. ამ ფაქტმა საფუძველი ჩაუყარა ბათუმის პორტიდან შავი ზღვის გავლით, აზერბაიჯანული ნავთობის მსოფლიო ბაზარზე გატანას. 1899 წელს გაიხსნა რკინიგზის ხაზი, რომელიც საქართველოს და სომხეთთან აკავშირებდა.
ბორჯომის ხეობა, საკურორტო პირობებითა და მთელ მსოფლიოში განთქმული მინერალური წყლით ,,ბორჯომი”, ყოველთვის წარმოადგენდა განსაკუთრებულ ინტერესს. ბორჯომის ბუნებრივი სიმდიდრის კომერციული სარგებლის მიზნით რომანოვებმა ხაშური - ბორჯომის რკინიგზის მონაკვეთის მშენებლობა დაიწყეს. ახალი ხაზი ექსპლუატაციაში 1894 წელს შევიდა.
ვიწროლიანდაგიანი სარკინიგზო ხაზის მშენებლობა 1897 წელს დაიწყო და რთული კლიმატური პირობების გამო, ოთხი წლის განმავლობაში გაგრძელდა. 1902 წლის იანვრიდან ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზის ხაზით ბორჯომი - ბაკურიანი, პირველმა ,,კუკუშკა” მატარებელმა გაიარა. ,,კუკუშკა” დღემდე ემსახურება სათხილამურო სპორტის მოყვარულებსა და ტურისტებს. მაღალმთიან რაიონებში კურსირებისათვის სპციალურად ინგლისიდან იქნა ჩამოყვანილი ,,პორტერის” ტიპის ორთქლმავალი. მატარებელს ებმოდა ღია ტიპის ვაგონები, რომლებიც მხოლოდ მოაჯირებით იყო შემორაგული. 1967 წლიდან პატარა ორთქლმავალი ელექტრომატარებელმა ჩაანაცვლა.
ხიდი, რომელიც წაღვერს ცემთან ბორჯომი - ბაკურიანის რკინიგზით აკავშირებს, რომანოვმა სპეციალურად შეუკვეთა საფრანგეთში. ფრანგი ხიდმშენის ალექსანდრ გუსტავ ეიფელის მიერ კონსტრუირებული ხიდი საქართველოში 1902 წელს ჩამოიტანეს და მდინარე ცემისწყალზე ააგეს.
კახეთის რკინიგზის ხაზის მშენებლობა 1915 წელს დასრულდა. ამ მონაკვეთის აშენებამ განვითარების საშუალება მისცა იმ რაიონებს, რომლებიც მსოფლიოში ცნობილ ღვინოებს აწარმოებენ: ,,მუკუზანი”, ,,წინანდალი”, ,,რქაწითელი”, ,,მანავის მწვანე” და სხვ.
1923 წელს,,ფერლის” სერიის ელექტრომატარებლები ,,E”და ,,CУ” სერიის ორთქლმავლებმა ჩაანაცვლეს.
სურამის უღელტეხილის ელექტრიფიკაციის შედეგად, ექსპლუატაციაში შევიდა ფირმა ,,ჯენერალ ელექტრიკის”,,С-10” სერიის ელექტრომატარებელი.
1932 წელს ხაშურში პირველი ელდეპო აშენდა. სწორედ ამ დეპოში გაიარა შემოწმება ,,ВЛ-19” სერიის პირველმა საბჭოთა ელექტრომატარებელმა. ამჟამად პირველი ელექტრომატარებელი ხაშურის სადგურში დგას კვარცხლბეკზე.
საქართველოს რკინიგზის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან თარიღს წარმოადგენს 1932 წლის 16 აგვისტო. ამ დღეს სურამის უღელტეხილზე პირველმა ელექტრომატარებელმა გაიარა. ამ მომენტიდან რკინიგზა ეტაპობრივად ელექტრიფიკაციაზე გადადის. 1967 წლის ნოემბერში საქართველოს რკინიგზის ყველა მონაკვეთზე, მათ შორის ვიწრილიანდაგიან ბორჯომი-ბაკურიანის ხაზზე, ელექტრიფიკაციის პროცესი დასრულდა.
1974 წლიდან რკინიგზაზე ჩნდება ახალი, თანამდეროვე ,,ВЛ-10” და ,,ВЛ-11” სერიის ელექტრომატარებლები, რომლებიც თბილისის ელექტროვაგონმშენებელ ქარხანაში იყო დამზადებული.
ქვეყნის მრეწველობის წამყვანი დარგებისა და სოფლის მეურნეობის ისეთი დარგების, როგორიცაა მებაღეობა, მეღვინეობა, ციტრუსისა და ჩაის კულტურების განვითარებასთან ერთად, დაიწყო რკინიგზის ახალიხაზების მშენებლობა: ნატანები - ოზურგეთი (1924 წ.), ბროწეულა- წყალტუბო (1935 წ.), სენაკი - ინგირი - გალი (1930 წ.), გალი - ოჩამჩირე - სოხუმი (1938 წ.), გორი - ცხინვალი (1940 წ.).
რკინიგზის ხაზის სოხუმი - ადლერის მშენებლობამ, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიწყო, საქართველოს რკინიგზა რუსეთის სარკინიგზო ქსელთან დააკავშირა. აღნიშნული მონაკვეთის მშენებლობა 1949 წელს დასრულდა. 1986 წლის 31 დეკემბერს დასრულდა მარაბდა - ახალქალაქის რკინიგზის ხაზის მშენებლობა.
1946 - 1949 წ.წ. სატელეფონო ხაზის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის განვითარების პერიოდია. პრაქტიკაში შემოდის ავტომატური ბლოკირების, ისრების ცენტრალიზაციის, მატარებლის და მაგისტრალური რადიოკავშირი.
საქართველოს რთულმა გეოგრაფიულმა რელიეფმა მრავალი ხელოვნური საინჟინრო ნაგებობის მშენებლობა განაპირობა, რომელთა რიცხვი 3700 აღემატება. საქართველოს რკინიგზის საერთო სიგრძე 2344, 2 კილომეტრია.
2012 წლის 12 აპრილს შპს ”საქართველოს რკინიგზა” გარდაიქმნა სააქციო საზოგადოებად.
|
|
|
| История железной дороги |
|
История железной дороги
Грузинская железная дорога – одна из важнейших частей Евроазиатского транспортного коридора, кротчайшим путем связывающая Европу с Центральной Азией.
Идея связи этих двух континентовпоявилась в 30-ые годыXIXвека. Грузия, в отличие от других стран Закавказья, оказалась в привилегированном положении. Строительство железнодорожной магистралисвязывающей Черное и Каспийское моря, началось в 1865 году. Первый поезд, изготовленныйво Франции на заводе «Бонефонд»(Ch.BonnefondpresParis), в 1871 годупроехал по участку Поти-Квирила (ныне Зестафони), а 10 октября 1872 годаиз Тбилисив Поти прибыл первый поезд. Эта дата считается «Днем рожденья»Грузинской железной дороги.
Строительство Грузинской железной дороги развивалось быстрыми темпами. Строятся железнодорожные ответвления: Риони-Кутаиси (1877 г.), Самтредия-Батуми (1883 г.), Риони-Ткибули (1887 г.) и Зестафони-Чиатура (1895 г.).Строительство Ципского двухпутного тоннеля, который даже сегодняотносится к уникальным строениям,завершилось 16 сентября 1890 года.
Особенную роль в строительстве железной дороги в Закавказье, сыграл выдающийся грузинский общественный деятель Нико Николадзе. За участие в строительстве железной дороги Поти-Тбилиси, Нико Николадзе был награжден «Золотым жетоном»железнодорожника.
Ко второму этапу строительства Грузинской железной дороги относится железнодорожная линия Тбилиси-Баку,которая так же была частью осуществления Евроазиатского коридора. Железнодорожная линия Тбилиси-Бакув эксплуатациювступила в 1883 году. Этот факт создал основу для экспорта Азербайджанской нефти из порта в Батуми, через Черное море, на мировой рынок.В 1899 году открылось железнодорожное движениемежду Грузией и Арменией.
Боржомское ущелье, своими курортными условиями и знаменитой на весь мирминеральной водой «Боржоми», всегда представлялоособый интерес. С целью коммерческой выгоды природного богатства Боржоми, Романовы начали строительство железнодорожного участка Хашури-Боржоми, который в 1894 году вошел в эксплуатацию.
Строительство узкоколейной железнодорожной линии началось летом 1897 года и, из-за сложных климатических условий, длилось четыре года. С января 1902 годапо узкоколейной железнодорожной линии Боржоми-Бакуриани проехала первая «кукушка», которая любителей лыжного спорта и туристов по сей день обслуживает. Для движения по высокогорнымрайонам, специально из Англии был привезен паровоз системы «Портер». К паровозу присоединялись вагоны открытого типа, которые были обрамлены всего лишь перилами. С 1967 года, маленький паровоз сменил электровоз.
Мост, который соединяет Цагвери с Цеми на железнодорожной линии Боржоми-Бакуриани,Романов заказал специально во Франции. Мост, сконструированный французским мостостроителем Александр Густав Эйфелем, был привезен в Грузию в 1902 году и был построен на реке Цемисцкали.
Кахетинскя железнодорожная линия, строительство которой завершилосьв 1915 году, позволила задействовать районы, производящие всемирно известные вина: «Мукузани», «Цинандали», «Ркацители», «Манавис Мцване» и др.
В 1923 году электровозысерии «Ферли» были сменены на паровозы серии «Е» и «СУ».
С электрификацией Сурамского перевала в эксплуатациювошлиэлектровозысерии «С-10» фирмы «Дженерал электрик».
В 1932 году в Хашури было построено первое электровозное депо, где прошел испытание первый советский электровоз серии «ВЛ-19». В настоящее время этотпервый электровоз стоит на пьедесталена станции Хашури.
Одной из знаменательныхдат в истории Грузинской железной дороги, является16 августа 1932 года. В этот деньна Сурамском перевале прошел первый электровоз. С этого момента железнодорожные участки постепенно переходят на электрификацию.В ноябре 1967 годапроцесс электрификации всехучастков Грузинской железной дороги,в том числе и узкоколейной линии Боржоми-Бакуриани, был полностью завершен.
С 1974 года на железной дороге появляются современные электровозы серии «ВЛ-10» и «ВЛ-11», построенные на Тбилисском электровозостроительном заводе.
С развитием ведущих отраслей промышленности и сельского хозяйства страны – садоводства, виноградарства, цитрусовых и чайных культур, началось строительство новых железнодорожных линий: Натанеби-Озургети (1924 г.), Броцеула-Цхалтубо(1935 г.), Сенаки-Ингири-Гали (1930 г.), Гали-Очамчире-Сухуми (1938 г.),Гори-Цхинвали (1940 г.).
Строительство железнодорожной линии Сухуми-Адлер,начавшееся во время второй мировой войны, Грузинскую железную дорогу связало с Российской железнодорожной сетью. Строительстводанного участка было завершено в 1949 году. В 1986 году, 31 декабрязавершилось строительство Марабда-Ахалкалакской железнодорожной линии.
Период начала развития телефонной связи, автоматики и телемеханики приходится на 1946-1949 г.г. В практику вводятся системы автоматической блокировки, централизации стрелок, поезднаяи магистральная радиосвязь.
Сложный географическийрельеф Грузии вызвал строительствомножестваискусственных инженерныхсооружений,их число превышает 3700 единиц.Общая протяженность сети железнодорожной линии Грузинской железной дорогисоставляет2344, 2километра.
12 апреля 2012 года «Грузинская железная дорога» из общества ограниченных возможностей преобразовалось в Акционерное Общество
|
|
|
|
|
