עונת הטיולים לגאורגיה מתחילה כעת במחירים אטרקטיביים במלון Hotel Grand Palace Tbilisi

חופשה בטביליסי, גאורגיה: חבילה הכוללת טיסות 4/5/6/7 לילות במלון Hotel Grand Palace Tbilisi הכשר ע"ב לינה וארוחת בוקר, החל מ-$579 בלבד לאדם!

אנו יוצאים במבצעים הכי טובים בשוק עם מלון כשר היחיד בגאורגיה עם חדרים מפוארים עם שירות אדיב ומקצועי, כמו כן המלון מספק טיולים מהמקום בכל יעד במדינה לפי דרישת האורחים.

לרכישת החבילה דרך גרופון לחצו כאן
לרכישה החבילה דרך ישראייר לחץ כאן

לאתר המלון לחץ כאן

მსოფლიო დონის აღმოჩენა ხარაგაულის ნაკრძალში - გიგანტური ადამიანის ძვლები და "დისქავერის" 5-კაციანი ექსპედიცია საქართველოში

საქართველოში "დისქავერის" 5-კაციანი ჯგუფი ჩამოვიდა. მათი ვიზიტის მიზანია, ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნულ პარკში ურთულესი მონაკვეთის გავლა, ალპურ ზონაში ასვლა და ამ ყველაფრის გადაღება... ექსპედიცია გუშინ უკვე დაიწყო. 

ყველაფერს კი 6 წლის წინ ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნულ პარკში ჩატარებული ქართველი სპეციალისტების ექსპედიციით ჩაეყარა საფუძველი, რომელსაც ასეთი ფაქტი უძღვოდა: აკრძალულ ზონაში, მწყემსებმა, გაუკვალავ გზაზე, ნახირის აყვანის შემდეგ, სამარხი აღმოაჩინეს, რომელშიც (სავრაუდოდ) გიგანტური ადამიანის ძვლების ფრაგმენტები დახვდათ. ამასთან, იქვე ნატაძრალიც იყო... 

ეს ამბავი ქუთაისში პროფესორს, არქეოლოგ ერეკლე ჯულაყიძეს აცნობეს. მაშინვე ენთუზიასტების ჯგუფი შეიკრიბა, რომელთაც აღნიშნულ მონაკვეთზე ასვლის სურვილი გაუჩნდათ. იმ ჯგუფში იყო ჟურნალისტი ლელა ნინუაც (ამის შესახებ მაშინ მახსოვს, მეც ვწერდი. ბატონმა ერეკლემ ექსპედიციის მონაწილეებს გიჟური იდეის ავტორები დაარქვა). ჯგუფმა დანიშნულების ადგილამდე რთული გზა განვლო... მათ მიერ გადაღებული ვიდეომასალით კი იმ პერიოდში უცხოური არხები ინტერესდებოდნენ, მუდმივად ეხმიანებოდნენ ექსპედიციის მონაწილეებს. ამჯერად კი "დისქავერი" დაინტერესდა და ქართველ სპეციალისტებთან ერთად, იმ მონაკვეთის ხელახლა გასავლელად და გადასაღებად 5-კაციანი ჯგუფიც ჩამოვიდა. 8 ივნისს ყველანი ერთად, იმ გზაზე დაიძრნენ, რომელიც ქართულმა ექსპედიციამ 2008 წელს გაიარა. 

ლელა ნინუა (ინტერვიუ გამგზავრებამდე მოგვცა. - ავტ.): 

- ექსპედიცია არ შედგებოდა, რომ არა, ეს ენთუზიასტი ადამიანები. პირველად, 6 წლის წინ, ნამდვილად არ ვიცოდით, სად მივდიოდით, იქ რა დაგვხვდებოდა ან რას აღმოვაჩენდით, - ამიტომაც ჩვენი საქციელ სიგიჟედ მოინათლა... სამი დღე ფეხით ალპურ ზონაში ავდიოდით. უამრავი სირთულე გადავლახეთ, 16 საათი მარტო გაყინულ მდინარეზე ვიარეთ, მერე ნისლი ჩამოწვა და თქეში წამოვიდა... ვერც ვიძინებდით. ტყეში, რა თქმა უნდა, იყვნენ მტაცებლებიც. ამიტომ ღამ-ღამობით დიდ კოცონს ვანთებდით, რომელთანაც მორიგეობა გვქონდა დაწესებული, რომ ჩვენს კარავს მტაცებელები (მგელი, დათვი...) არ დასხმოდნენ. მხეცების დასაფრთხობად დიდი რკინის ნატეხებს ერთმანეთს ვურტყამდით, ბოლო ხმაზე ვყვიროდით. იმაზე არ არის ლაპარაკი მინდვრის თაგვები და მცირე ზომის ქვეწარმავლები რომ ზედ გადავგვდიოდნენ, როცა კარვებში ცოტას ჩაგვთლემდა ხოლმე, მაგრამ ისეთი დაღლილები ვიყავით, მათი მოგერიების თავი აღარ გვქონდა. მოკლედ, მთა, კლდე, მდინარე, ჩანჩქერი, - ყველანაირი წინააღმდეგობის დაძლევა მოგვიხდა. დანიშნულების ადგილზე ორი დღე დავყავით, სადაც მართლაც დაგვხვდა ეკლესიის ნაკვალევი, ადამიანის განმარხებული ძვლები, (დაუმარხავი ადამიანი ვულკანურ ქანებსა და ქვებში მოექცა). მოკლედ, მათი იდენტიფიცირება ჯერ არ მომხდარა... მოკლედ, აღნიშნული ადგილი პალეონტოლოგების შესასწავლია.

- უძველეს ლიტერატურაში მოხსენიებულია ფაქტები, რომ არსებობდნენ გიგანტური ადამიანები. ამაზე ძველი ბერძნული მითოლოგიაც მეტყველებს...

- დიახ, იმ გიგანტი (სამმეტრიანი) ადამიანის კვალს მთელი მსოფლიო ეძებს, რომელებზეც ისტორიულ წყაროებში კარგად არის ახსნილი... სამწუხაროდ, ჩამოტანილი მასალა ნახა ერთადერთმა მსოფლიო დონის პალეონტოლოგმა, მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტმა აბესალომ ვეკუამ. ის ეროვნული მუზეუმის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი გახლდათ, რომლის სიტყვას ყველა ენდობოდა (სამწუხაროდ გარდაიცვალა). ჩვენი ექსპედიციის შემდეგ წერდა: "სარკოფაგის ტიპის სამარხი ვნახე, სადაც ეყარა ძვლები, რომელიც თავიდან მღვიმური დათვის მეგონა. თუმცაღა შევცდი, ეს ნამდვილად ადამიანის ძვლებია. მის სიგრძეს განსაკუთრებული ზღვარი უდევს მინიმუმიდან მაქსიმუმამდე - ბარძაყის ძვლისა და დიდი წვივის ქვედა და ბოლო ფრაგმენტის. გამოდის, რომ ის ერთი ადამინის საკუთრებაა, რომელიც გოლიათი ყოფილა".

- "დისქავერის" მიზანი ამ კონკრეტულ შემთხვევაში რა არის? 

- იღებენ ფილმს. ექსპედიციას ჩვენი მხრიდან მხოლოდ 5 წევრი უნდა გავყვეთ და მათგანაც 5-ია. იგივე მარშრუტი უნდა გავიაროთ... "დისქავერელებმა" თქვეს, სულ რომ არაფერი აღმოვაჩინოთ, მხოლოდ გზა და ბუნება რომ გადავიღოთ, ესეც საკმარისი იქნებაო... 

- 6 წლის შემდეგ ახლა როგორი განცდებით მიდიხარ?

- რომ მახსენდება ის განსაცდელი, რაც მაშინ გვქონდა, ახლა სერიოზულად მაკანკალებს... მაშინ გამგზავრებისას ასე არ ვღელავდი... 

- როგორც მახსოვს, მაშინაც და ახლაც ამ ექსპედიციის შემადგენლობაში ერთადერთი ქალი იყავი და ხარ... 

- კი, ასეა. 

ოთარ ბაღათურია, პროფესორი, ჯგუფის ხელმძღვანელი:

- ჩვენი ექსპედიცია პირველი რიგში მსოფლიოს მასშტაბით საქართველოს პოპულარიზაციას ემსახურება. მერე ვიწრო ინტერესიც არის: ყველაფერი იმ ადგილით დაინტერსების გამოწვევას ემსახურება იმისთვის, რომ იქ შემდეგში მუდმივმოქმედი ექსპედიცია დაფუძნდეს, რომელიც იქაურობას საგულდაგულოდ შეისწავლის. თუ ასეთი დაინტერესება მოხდება, დაწვრილებით და კარგად იქნება შესწავლილი ტერიტორია, მერე ფინანსური მხარდაჭერაც გახდება საჭირო... მაგრამ ჯერ "დისქავერიზე" ამ ყველაფრის გაჟღერებამ ეს დაინტერესება შეიძლება გამოიწვიოს. თუ იქ კიდევ სხვა ძვლის ფრაგმენტებიც აღმოჩნდა და სრულფასოვანი ჩონჩხის რეკონსტრუქცია მოხდა, ამასთან, დამტკიცდა ისიც, რომ ეს არის გიგანტური ადამინი, - ეს უკვე საინტერესო და მრავალმხრივი კვლევის თემა გახდება.

- თქვენი ვარაუდით, ნამდვილად ადამიანის ძვლებია?

- დასადგენია გიგანტური ძვლები ვისია - გიგანტოპითეკის (ადამიანის მსგავსი მაიმუნი, ოღონდ, უფრო მაიმუნისკენ რომ იხრება), მეგანთროპის (ადამიანსა და მაიმუნ შორის რომაა), თუ ჰომოგიგანტიკუსის (გიგანტური ადამიანი). თუ დამტკიცდა, რომ ის ადმიანების ერთ-ერთი წინაპარია, ცხადია მნიშვნელოვანი თემაა... 

მერე უნდა დადგინდეს ქართველია თუ არა. საერთოდაც მაინტერსებს, ბაღათურია ხომ არ არის, რადგანაც, "ბაღათური" ბევრ ენაში (ქართული, ინდური, ოსური, ირანული, მონღოლური, სლავურ ენებში) გოლიათს ნიშნავს: "ბაღათარი", "ბაადური", "ბაჰადური", "ბაგატირ", დიახ, დევკაცია. მოკლედ, ეს ყველაფერი როგორც გვარად ბაღათურიას, მე ისედაც მაინტერესებს... მაგრამ იმის შანსი, რომ იქ რბილი ქსოვილები აღმოჩნდეს, თუნდაც, პაწაწუნა ნაწილებიც, დეენემის ანალიზი რომ გაკეთდეს, მიზერულია. ამიტომ, ამაზე ფსონს არც ვაკეთებთ... თუმცა ვნახოთ.

- ალბათ ექსპედიციამ იქ მუდმივად უნდა ჩიჩქნოს რაღაც, რომ იქნებ ასეთ კვალსაც მიაგნოს...

- დიახ და მაშინ უკვე იმის იდენტიფიცირებაც მოხერხდება,  ვინ არის ის და არის თუ არა ჩემი წინაპარი? 

- თუ ამას მიაღწევთ, მაშინ თქვენი გვარის ღირსეული შთამომავალი იქნებით...

- "დისქავერი" იმაზე შევიპირე, რომ თუ ისეთი რბილი ქსოვილები აღმოჩნდება იქ, რაზეც უკვე მოგახსენეთ, რომ დეენემის ანალიზი გაკეთდეს, მაშინ ჩემს დეენემსაც წაიღებენ... 

- საკმაოდ რთული მონაკვეთის გავლა გიწევთ. მზად ხართ ამ ყველაფრისთვის?

- ფიზიკური გამოცდის ჩაბარება გზაში ნამდვილად მომიწევს. ექვსი წლის წინ უკეთეს ფორმაში ვიყავი, მაგრამ მაინც გავქაჩავ. რაც მთავარია, მორალურად ვარ მზად და ასეთი მზაობით იწყება ყველაფერი...

- მტაცებლების არ გეშინიათ?

- ძალან მეშინია, სინამდვილეში - არა, ისინი ადამინს უფრთხიან. შეიძლება ადამიანს მგელი, ფოცხვერი, ან დათვი დაესხას, მაგრამ თუ მარტოა, იმ შემთხვევაში. იქ იარაღი აკრძალულია, რადგანაც ნაკრძალია... წინა ექსპედიციისას ასეთ რაღაცას შევესწარით: იქ მწყემსები არიან და უცებ ხარმა ბღავილი ატეხა, გამოცვივდნენ მწყემსები. დათვს ხარი მოეგდო, მაგრამ ადამიანები რომ დაინახა, მიატოვა ნადავლი და გაიქცა, თუმცა ხარის დატორვა კი მოასწრო. მოკლედ, ადამინების ეშინიათ. რაკი ამდენი ვართ, მათგან თავის დაცვა არ გაგვიჭირდება...

წყარო: presa.ge

დიდთოვლობა რაჭაში

 

რამდენიმე წუთის წინ სოციალურ ქსელში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ დიდთოვლობის შედეგად რაჭაში სოფლები მოწყვეტილია გარე სამყაროს და ადგილობრივი მცხოვრებლები შველას ითხოვენ.
"სოფლებში 2 მეტრს ასცდაო, რაიონულ ცენტრებში და ძირითად მაგისტრალები გაწმინდეს შესაბამისმა სამსახურებმა , მიტოვებულ სოფლებსა და ას წელს მიტანებულ თითოოროლა მოხუცებს , ძაან უჭირთ. შვილებმა და შვილიშვილებმაც მიატოვეს, ვისაც ყავს და ვისაც არყავს , დახმარების მოლოდინში არიან ........ ამბობენ რამდენიმე დღე გაგრძელდება თოვაო და მერე ნადვილად კატასტროფა იქნება ამ მოხუცებისთვის...

რაჭაში დიდთოვლობაა, ხალხი შველას ითხოვს.არ არის გზა, მთის სოფლები მოწყვეტილია გარე სამყაროს...ტელევიზიები სერიალებს რომ აჩვენებთ ადით და გადაიღეთ რა მდგომარეობაა... მიაწვდინეთ ხმა და მიხედონ ხალხს ვისაც ევალება", - წერენ ერთ-ერთ გვერდზე.

რაჭის პრობლემებს ასევე ეხმაურება ფოლკლორისტი თორნიკე სხიერელი. მისი თქმით, რეგიონში, მოხუცები გზის, წყლისა და ელექტროენერგიის გარეშე არიან დარჩენილნი.

"დილიდან ვრეკავ რაჭის სოფლებში: საშინელი მდგომარეობა, წელამდე თოვლში არიან მოხუცები... უშუქობაში, უგზოობაში, უწყლოობაში. ღებში , გლოლაში,ჭიორაში, შქმერში მრავალძალში, 2 მეტრზე დიდი თოვლია მოსული. ჩემს სოფელში მარტოხელა ქალმა მითხრა მითხრა სამი დღეა წყალი არ დამილევიაო. გაუკაცურებულ რაჭას დახმარება სჭირდება.
უიარაღო მეციხოვნებო გმირები ხართ თქვენ ! 

Орёл и Решка. Шопинг - 4.2 Выпуск (Тбилиси)

«Орел и решка» - любимое трэвел-шоу для путешественников всех лиц, полов и возрастов.

Один город и два ведущих. Но у кого-то на все удовольствия – сто долларов, а у кого-то - золотая банковская карта. Все решает монетка. Орел или решка – и ты миллионер или бедняк. Живешь в роскошных апартаментах или ночуешь в обычном хостеле. Обедаешь в элитном ресторане или перехватываешь в скромном фастфуде.
Но золотая карта – вовсе не означает незабываемый отдых. Порой и ста долларов вполне достаточно, чтобы путешествие осталось в памяти навсегда.
Все серии авантюрных путешествий!

Для тех, кто ломает голову над вопросом, что бы такого привезти из поездки мы сделали программу Орел и решка. Шопинг.

Для тех, кто хочет экзотических путешествий в самые необычные уголки нашей планеты - Орел и Решка. На краю света.

Спланировать свой отпуск, построить маршрут путешествия поможет наша специальная карта путешествий Орла и решки. На ней собраны все выпуски, всех сезонов программы.
Орёл и Решка
Орёл и Решка "Шопинг"

Руссо туристо. Тбилиси. Не смешная шутка

Руссо туристо. Тбилиси. Не смешная шутка -27.12.2015 года.

რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალრეიტინგული ტელეკომპანია “СТС”-ის ჟურნალისტებმა საქართველოს ტურისტული მიმართულებების შესახებ გადაცემა მოამზადეს. ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს ტურიზმის ეროვნული ადმინისტრაციის მოწვევით ტელეკომპანიის გადაცემა “Руссо Туристо”-ს გადამღები ჯგუფის წევრებმა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეები მოინახულეს. ჟურნალისტებმა თბილისის, გუდაურის, სტეფანწმინდის, მცხეთისა და ყვარლის ღირსშესანიშნაობები გადაიღეს.

This former Soviet republic is the next big food and wine destination

BY SUSAN SHAINJul 01, 2015

When you arrive at the airport in Tbilisi, the capital of the Republic of Georgia, the passport control agent hands you a bottle of wine to welcome you.

I’ve traveled to many countries, and have never once received a gift upon arrival — especially none so delicious or storied as Georgian wine.

I took it as a sign I would enjoy traveling in Georgia. And I was right.

The Republic of Georgia, formerly part of the Soviet Union, straddles the divide between Europe and Asia and has a population of almost 4 million. Its borders are created by the Caucasus Mountains and Russia to the north, the Black Sea to the west, Armenia and Turkey to the south, and Azerbaijan to the east.

Georgia is home to an astonishing number of indigenous grapes

For a country roughly the size of West Virginia, 

Georgia is home to an astonishing number of indigenous grapes, with more than 500. (To put that into perspective, there are only 2,000 grape varieties in the whole world.)

So it’s fitting that Georgia lays claim to being the birthplace of wine: There’s evidence vinification has been occurring in the region for over 8,000 years

Perhaps even more impressive than Georgia’s millennia of winemaking experience is the fact that many wineries still produce wine in the traditional Georgian way. These “natural wines” are growing in popularity internationally, with Georgia at the forefront of the movement.

The traditional Georgian method of winemaking involves fermenting all the contents of the grape — seeds and stems included — in a beeswax-lined clay pot, called a "qvevri," buried underground. A minimal amount of sulfur dioxide is added as an antioxidant to preserve the wine.

The only other ingredient in Georgian wine is patience.

At Schuchmann Wines, which produces the most qvevri wine in the country, white wine spends six months fermenting in the qvevri and then two years aging in the bottle. Red wine spends 20 days in the qvevri, one year in a used oak barrel, and then three years in the bottle.

In total, Schuchmann produces 1.5 million bottles of wine every year, with 80% exported to other countries — mostly Western Europe and Russia.

“We sell everything we produce, and every year we sell more,” explained Lika Lazariashvili, the junior assistant manager at Schuchmann.

Lazariashvili, 24, is from Kisiskhevi, the small village where the winery is located. For her neighbors and her, wine is part of the region’s cultural fabric — with the majority of them making their own wine at home in the traditional way. 

“I’m trying to not become an alcoholic,” she joked with me. “I limit myself to one glass each night!” (After spending almost two weeks sampling Georgia’s abundant and affordable wine, I understood her struggle.)

Though Georgian wine is starting to gain international recognition, many people still have never tried Georgian food.

And for locals, the food is just as important as the wine. On my first evening in Tbilisi, the country’s charming capital city, my Georgian friend Vata Mataradze explained to me, “We like to do two 

things in Georgia: drink and eat.”

I assured Vata I’d be in the country for 12 days, which should give me ample time to try everything. “Twelve days will not be enough!” he exclaimed.

Georgian cuisine is hearty and flavorful, featuring local ingredients like salty cheese, lamb, beef, trout, tomato, cucumber, eggplant, walnut and pomegranate. Spices abound, with some of the most popular being coriander, blue fenugreek, marigold, bay leaf, garlic and parsley. The omnipresent Georgian bread is fresh and chewy, an excellent accompaniment to any meal.

The list of must-try Georgian dishes is long. For me, highlights included khachapuri, a bread bowl filled with cheese and topped with an egg; khinkali, doughy parcels filled with meat or cheese; lobio, red beans mixed with spices and served in a small clay pot; and churchkela, a string of candy made from nuts coated in dried grape juice.

espite Vata’s concerns, I feel pretty good about the variety of cuisine I was able to try. As for the foods I didn’t get to? I guess I’ll just have to go back. 

If your mouth is watering, you better start looking at tickets: The time to visit Georgia is now.

“In spite of economical and political changes in our country, tourism has been growing,” said Vaso Zetgenidze of Envoy Hostel and Tours in Tbilisi. “This is due to our history, culture, national cuisine, wine, folk dances, and landscape — as there is everything (mountain, seaside, desert) in a relatively small geographic area.”

Though the number of tourists may be increasing, the prices have yet to catch up, especially when it comes to food and wine.

For proof, just look to Culinarium, one of the finest restaurants in Tbilisi. Its head chef is Tekuna Gachechiladze, who attended culinary school in New York and worked in several restaurants abroad before returning to her native country.

“The names of my dishes are not Georgian — but the spices are Georgian and the taste is Georgian."

“I’m trying to modernize Georgian cuisine,” she told me one evening, between supervising her sous-chefs and visiting tables. 

“The names of my dishes are not Georgian — but the spices are Georgian and the taste is Georgian."
When taking in Culinarium’s trendy aesthetic, open kitchen, and modern farm-to-table cuisine, you’d think you were in Brooklyn or Portland — until you got the bill. For three courses and wine, you might spend a total of 75 Georgian Lari (about $33 in the U.S).

And even that is pricey by Georgian standards. At the locally-loved Machakhela-Samikitno, which has several locations in Tbilisi, you can easily eat and drink your fill of Georgian goodness for 20 Lari ($9).

As for wine, small shops abound, where you can walk in and try a variety of wines before purchasing a bottle, either to take home or consume at an outdoor table. (Or both.)

Cory Greenberg, the American co-founder of Tbilisi’s DIVE BAR, says you should expect to pay 20 Lari ($9) for a perfectly decent bottle, or 40 Lari ($18) for something really nice. At his establishment, a laid-back expat favorite, a glass of wine will only set you back 3 Lari ($1.34), which is similar to prices you’ll see throughout the city.

If you want to go straight to the source, head to the Kakheti region, just a few hours east of Tbilisi. This area, which produces three-quarters of Georgia’s wine, is the heart of the country’s growing wine tourism industry.

Here, you can learn how qvevri wine is made — as well as sample the tasty end result.

Ancient wine and hearty food at an affordable price? We’re in. If you love to eat and drink, Georgia should be the next destination on your bucket list — or should we call it your qvevri list?

Susan Shain is a freelance writer and blogger who's been working and traveling around the world since 2008.